นี่อาจจะเป็นวันเสาร์ที่ทุกคนรอคอย ฉันเองก็รอมาตลอดห้าวันที่ผ่านมา ในที่สุดก็มาถึง วันนี้ตอนเย็นฉันจะไปกินเนี้อย่างกับเพื่อนๆ นี่คือปัจจุบันเเละอนาคตของฉัน ฉันไปเยี่ยมความทรงจำเก่าๆมา ฉันดูการ์ตูนในตอนเช้าช่วงเวลาที่เคยเกิดขึ้นย้อนกลับมาอีกครั้ง ฉันจดจำได้ไม่หมดทุกตอน ฉันรู้สึกว่าอยากดูเรื่องอื่นบ้างก็เรื่อยหาไปเรื่อยๆ ระหว่างที่ฉันดูอยุ่นั้นฉันก็เผลอหลับไป มันเป็นอย่างงี้อยู่หลายครั้งจนฉันต้องปิดเเละนอนหลับไป หลับไปไม่กี่นาทีฉันก็ตื่นขึ้นมาดูต่อ ฉันลืมเรื่องอ่านหนังสือและเรื่องๆอื่นไปเลย ฉันชอบช่วงเวลาในอดีตมันทำให้ฉันยิ้มได้ บางครั้งฉันก็คิดว่าตัวเองเก่งที่ผ่านเรื่องราวเเบบนั้นมาได้ บางครั้งฉันก็คิดว่าฉันโง่สิ้นดีที่เลือกเเบบนี้ ทำไมไม่คิดให้มากกว่านี้ก่อนเเล้วค่อยลงมือ เเต่ทุกครั้งที่ฉันพลาดฉันก็มักได้เจอกับความสำเร็จ นึกถึงเวลานั้นจัง อยากกลับไปทำอย่างงั้นอีกจัง หลากหลายความรู้สึกหลากหลายความคิด มันทำให้ทุกวันของฉันรวมเป็นสีรุ้ง สีที่ฉันตกหลุมรักมาหลายปีเเล้ว โดยเฉพาะสีแดง...
ฉันไม่อาจอธิบายอะไรได้ดีนัก สีแดงทำให้ฉันค่อยๆตกหลุมรัก ทีละนิด ทีละนิด มากจนไม่อาจขาดไปได้ ทุกคนคงรู้ว่าความหมายของสีแดงสำหรับฉันคืออะไร...
เเละมันคือความทรงจำที่มีค่าของฉันอันนึง
วันนี้ฉันดูรูปเก่าๆ ทำอะไรที่เกี่ยวกับอดีตเก่าๆมามาก จนฉันรู้สึก กลัวอนาคต ข้างหน้า ฉันไม่รู้ไม่รู้ว่า อนาคตจะออกมาเป็นแบบไหน ต้องภาวนานานขนาดไหน ต้องพยายามอีกมากไหม หรือต้องอดทนอีกเท่าไหร่ เเต่ถาฉันเอาแต่จมอยู่กับอดีตอะไรดีๆที่เกิดพรุ่งนี้อาจจะหายไปเพราะตัวฉันเองก็ได้
ขอบคุนอีกครั้งนะ สีแดง ที่ทำให้ฉันลืมความกลัว กล้าก้าวออกมา ในอีกโลกหนึ่ง ถึงฉันก้าวออกมาตามลำพัง แต่พอฉันมองดีๆมีคนอีกมากมาย มีอีกหลายชีวิต ที่ต้องทนอยู่ในที่แบบเดิม ทำเรื่องๆเดิม กินแบบเดิม พูดประโยคเดิมๆ ขอบคุนที่ช่วยฉันพังกำแพงนั้นออกมา สีแดง ที่ฉันเชื่อมั่นไม่เคยทำให้ฉันกลัว ไม่เคยสอนให้ถอย ไม่เคยให้ฉันยอมเเพ้ ฉันจะรัก สีแดง แบบนี้ตลอดไป...

ความทรงจำคือพลังที่ยิ่งของฉันในสักวันนึง

เพราะฉันเชื่อในสีแดง